Άρθρο της Βίκυς Καρα'ί'σκου για την φιλμική εγκατάσταση "Εικόνες του Ρευστού Κόσμου" στο Φούρνο (περ. Arti International, τχ.36, 01.09.1997)

  

 Ζω­γρα­φι­κή - Φιλμ  

(Φούρ­νος, 5-9 Ι­ου­νί­ου 1997)

 

Οι «Ει­κό­νες του Ρευ­στού Κό­σμου», έ­να φιλ­μι­κό-ει­κα­στι­κό πε­ρι­βάλ­λον, ό­πως το χα­ρα­κτη­ρί­ζουν οι δη­μι­ουρ­γοί του Η­ρώ Νι­κο­πού­λου και Α­λέ­ξαν­δρος Φα­σό­ης, πα­ρου­σι­ά­στη­κε στον "Φούρ­νο". Στο κοι­νό project των δύ­ο καλ­λι­τε­χνών ε­πι­χει­ρή­θη­κε, και μά­λι­στα με ε­πι­τυ­χί­α, το πάν­τρε­μα δύ­ο δι­α­φο­ρε­τι­κών εκ­φρα­στι­κών μέ­σων, του κι­νη­μα­το­γρά­φου και της ει­κα­στι­κής εγ­κα­τά­στα­σης.
Στό­χος του εγ­χει­ρή­μα­τος ή­ταν η δι­ε­ρεύ­νη­ση των δυ­να­το­τή­των που έ­χουν δύ­ο ξε­χω­ρι­στοί, τυ­πι­κά, με­τα­ξύ τους χώ­ροι να δη­μι­ουρ­γή­σουν, μέ­σα α­πό την αλ­λη­λε­πί­δρα­σή τους, έ­να νέ­ο σύ­νο­λο, ι­σχυ­ρό και νο­η­μα­τι­κά δι­ευ­ρυ­μέ­νο. Οι κοί­λοι κα­θρέ­φτες της Νι­κο­πού­λου, τους ο­ποί­ους εί­χε ή­δη πα­ρου­σιά­σει πα­λαι­ό­τε­ρα, α­πο­σπών­τας θε­τι­κές κρι­τι­κές, εμ­πλου­τι­σμέ­νοι με νέ­ες κα­τα­σκευ­ές (κύ­λιν­δρος) α­πο­τέ­λε­σαν τα φέ­ρον­τα υ­λι­κά/ε­πι­φά­νει­ες πά­νω στις ο­ποί­ες προ­βλή­θη­καν οι ρευ­στές και μη α­φη­γη­μα­τι­κές - σύμ­φω­να με τα δε­δο­μέ­να του κλα­σι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου - ει­κό­νες της 70' λε­πτών ται­νί­ας «Αmargi» - Η Α­γνω­στη Φυ­λή" του Φα­σό­η, που προ­βλή­θη­κε για πρώ­τη φο­ρά στο Φε­στι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης το 1996.
Σύμ­φω­να με τους δη­μι­ουρ­γούς «έ­νας κό­σμος πάλ­λε­ται α­νά­με­σα στο πραγ­μα­τι­κό και την ου­το­πί­α... Ο λα­βύ­ριν­θος των πα­ρα­μορ­φώ­σε­ων, μας ε­πι­στρέ­φει μια εν­τε­λώς νέ­α ει­κό­να α­πό αυ­τήν της αρ­χι­κής προ­βο­λής...». Οι κοί­λες ε­πι­φά­νει­ες των κα­θρε­φτών ε­νερ­γο­ποι­ή­θη­καν με την προ­βο­λή της κι­νη­μα­το­γρα­φι­κής ει­κό­νας, προ­κα­λών­τας τρισ­δι­ά­στα­τες πα­ρα­μορ­φώ­σεις, ε­νώ η ο­νει­ρι­κή, α-λο­γι­κή και κα­θα­ρά ει­κα­στι­κή, στην αι­σθη­τι­κή της, κα­τα­γρα­φή των πα­λίμ­ψη­στων φιλ­μι­κών ει­κό­νων, μέ­σα α­πό τις πα­ρα­μορ­φώ­σεις, τις δι­α­σπά­σεις, την α­προσ­δι­ο­ρι­στί­α και τα αυ­θαί­ρε­τα "κο­ψί­μα­τα" που δη­μι­ουρ­γού­σε η δι­ά­τα­ξη των φε­ρου­σών ε­πι­φα­νει­ών, βρή­κε τον "φυ­σι­κό" της χώ­ρο. Η μου­σι­κή ε­πέν­δυ­ση της ται­νί­ας (ε­πί­σης του Φα­σό­η), η ο­ποί­α α­κο­λου­θού­σε τις ψυ­χο­λο­γι­κές με­τα­πτώ­σεις της ει­κό­νας, ε­πε­ξέ­τει­νε τη δρά­ση της κα­τα­γε­γραμ­μέ­νης ει­κό­νας στον πε­ρι­βάλ­λον­τα χώ­ρο, λει­τουρ­γών­τας ως γέ­φυ­ρα με­τα­ξύ της ο­πτι­κής εμ­πει­ρί­ας και της προ­σω­πι­κής, υ­πο­κει­με­νι­κής ερ­μη­νεί­ας της.                                 
 Βί­κυΚα­ρα­ΐ­σκου
 
Painting - Film 
(Fournos, June 5-9,1997)

 

Images of a Fluid World, a film/visual art environment as its creators Iro Nikopoulou and Alexandras Fasois char­acterize it, was shown at the Fournos from June 5 to 9. In this joint project, the two artists attempted with suc­cess to wed two distinct means of expression - cinema and installation.
The aim of the project was to expand the possibilities of two typically distinct fields so as to create through in­teraction a new entity that is powerful and broadened in meaning. Nikopoulou's concave mirrors, which she'd shown previously to critical acclaim, were now enriched with new cylindrical structures. They formed the sup-
port material/surface on which were projected the fluid and non-narrative (by classical cinematic standards) im­ages from Fasois' 70s film, Amagi - The Unknown Tribe, that had its first screening at the 1996 Thessaloni-ki Film Festival.
The mirrors' concave surfaces were activated by the projection of the cinematographic image and caused three-dimensional distortions. On the other hand, the oneiric, non-logical and purely visual (from an esthetic standpoint) register of the palimpsest film images found its physical and natural space through the distortions, ions, and the ambiguous and arbitrary "cuts" by the installation of the support surfaces. The music soundtrack (also by Fasois), which followed the psychological transitions of the image, extended the action of the recorded image into the surrounding space by functioning as a bridge between the visual experi­ence and the personal, subjective interpretation of it.
 
      Vicky Karaiskou 
Τελευταία Ανανέωση:
Πέμ, 03/27/2014 - 11:50